آدمک مرگ همين جاست، بخند...
آن خدايي که بزرگش خواندي، به خدا مثل تو تنهاست، بخند...
دست خطي که تو را عاشق کرد، شوخي کاغذي ماست، بخند...
فکر کن درد تو ارزشمند است، فکر کن گريه چه زيباست، بخند...
صبح فردا به شبت نيست که نيست، تازه انگار که فرداست، بخند...
راستي؛
آنچه را که يادت داديم پر زدن نيست که درجا زدن است، بخند...
آدمک نغمه آغاز نخوان به خدا آخر دنياست، بخند...
به خدا آخر دنياست، بخند...
سلام به همگی
این آپم سفارشی بود شعرشو یکی از بهترین دوستم تو نظرات خصوصی برام فرستاده و تو نظرات عمومی برای همیشه ازم خداحافظی کرده
ممنون از بابت شعر زیبات
ولی عزیزکم آخر دنیا جایی هست که دیگه امیدی واسه زندگی نباشه. از ته دلم از صمیم قلبم برات آرزوی موفقیت و خوشبختی می کنم و همیشه به عنوان بهترین دوستم ازت یاد می کنم تو هم سعی کن خاطرات زیبا را فراموش نکنی. خوب نگاه کن زندگی به روت لبخند میزنه اون تویی که به زندگی پشت کردی. خاله جون بخند که دلم نگیره ـ برام دعا کن
ایام به کامت شیرین.
کاش می شد لحظه ای پرواز کرد
حرف های تازه را آغاز کرد
کاش می شد خالی از تشویش بود
برگ سبزی تحفه ی درویش بود
کاش تا دل می گرفت و می شکست
عشق می آمد کنارش می نشست
کاش با هر دل ، دلی پیوند دشت
هر نگاهی یک سبد لبخند داشت
