و بر این شاخه های شکسته می گریم.

مرا تنها گذار

ای چشم تبدار سرگردان!

مرا با رنج بودن تنها گذار.

مگذار ـ خواب وجودم را پرپر کنم.

مگذار از بالش تاریک تنهایی سر بردارم

و به دامن بی تار و پود رویا ها بیاویزم

        پروردگارا

               سرنوشت مرا خیر بنویس

                تقدیری مبارک

                 تا هر چه را تو دیر می خواهی ، زود نخواهم 

                 و هر چه را تو زود می خواهی ، دیر نخواهم

                                                                  " دعای عرفه"

توی یک دیوار سنگی ـ دو تا پنجره اسیرن

                                            دو تا خسته دو تا تنها ـ یکیشون تو یکیشون من

همیشه فاصله بوده بین دستای من و تو

                                               با همین تلخی گذشته ـ شب و روزهای من و تو

راه دوری بین ما نیست ـ اما باز اینم زیاده

                                            تنها پیوند من و تو دست مهربون باده

    ما باید اسیر بمونیم ـ زنده هستیم تا اسیریم

                                                        واسه ما رهایی مرگه ـ تا رها بشیم میمیریم

کاشکی این دیوار خراب شه ـ من و تو با هم بمیریم

                                                        توی یک دنیای دیگه ـ دست های همو بگیریم

 شاید اونجا توی دل ها درد بیزاری نباشه

                                                     میون پنجره هاشون دیگه دیواری نباشه

والنتاین بر همه عاشقان و فارغان و کودکان و مادران و پدران مبارک

برای جوانی حکم اعدام صادر شده بود مادرش گفت تمام تلاشم را می کنم که حکم را بشکنم. اگر بار دیگر دیدی با لباس سفید آمدم موفق شده ام و هنگامی که طناب را به گردن جوان انداخته بودند ـ خود را با لباس سفید به او نشان داد و فرزندش لبخند زنان اعدام شد.

اگر میوه را قبل از خوردن خوب نگاه کنیم خوشمزه تر خواهد شد و علاوه بر نفع جسمی انرژی روانی هم می دهد.

به همه خوش بین باشیم اما با هوشیاری!!!

در بسیاری موارد به جای نمی توانم بهتر است بگوییم نمی خواهم بتوانم.

آن که اسیر عادت است ـ لایق زندگی نیست.

در هر خانه تصویری از بزرگ خاندان به یادگار است چه بهتر تصویر خندانی از خود باقی بگذاریم.

اگر کینه ها را از سینه ها خارج سازیم راحت تر نفس می کشیم.

کسی را آنقدر بالا نبریم که نتواند پایین بیاید.

آنان که گذشته را می نگرند بیش از دیگران در خطر افتادن در چاه های آینده اند.

آنانکه با داشتن یک خانه دنبال خرید خانه ی دیگرند با این کار ثابت می کنند در خانه ی فعلی خوشبخت نیستند.

با دندانهایت گازم بگیر اما با زبانت آزارم مده ـ چون با دندان تن مجروح می شود و با زبان دل.

وقتی در باز شد کسی از پنجره داخل نمی شود ـ در آزادی کمتر از محدودیت و اجبار راه خطا پیموده می شود.

لیلا جونم ممنون از بابت کتاب (نکته های عشق و زندگی از دکتر خُروانی)

بهشت سرد نگاهت چقدر مبهم بود

 و گریه ات که دگر دلیل محکم بود

بهشت سبز دلم بی تو ای سراپا درد

تنور داغ عطش خانه ی جهنم بود

شبی که خسته تر از سایه آمدی دیدم

که رد حادثه در چهره ات مجسم بود

و اشک "آی دمش گرم"

این عصاره ی درد به روی زخم عمیق دل.

صدای سنگین سکوت در ذهن خسته ام می شکند

از خویش دور افتاده ام

لیک چراغی از دور دست وجودم سوسو می زند

کسی فریاد می زند با صدای بی صدا

    آری!

این صدای سکوت است که می شنوی