باز باران
بی طراوت
کو ترانه؟ سوگواریست
رنگ غصه ـ خیسی غم
میخورد بر بام خانه ـ طعم ماتم
می دویدم، می دویدم
توی جنگل های پوچی
زیر باران مدیحه، رو به خورشید ترانه
رو به سوی شادکامی
می دویدم، می دویدم
هر چه دیدم غم فزا بود
غصه ها و گریه ها بود، بانگ شادی پس کجا بود؟
این که می بارد به دنیا نیست باران
نیست باران!!!
گریه ی پروردگار است ـ اشک میریزد برایم.
باز باران ـ بی کبوتر
باز جادو ـ باز وحشت
بی ترانه، بی حقیقت
کو ترانه؟ کو حقیقت؟
یادش به خیر اون قدیم چقدر شعر حفظ کردیم که خدایی نکرده بیستمون، نوزده نشه
انگار همین دیروز بود شعر صد دانه یاقوت را می خوندم تا از حفظ کنم
حالا هم هر چی زور میزنیم ۱۲مون ۱۱ نشه انگار نه انگار
اگه دست خودم بود هیچ وقت بزرگ نمیشدم
ای کاش می شد، ای کاش...
خوش باشین همگی
خدای حسین پشت و پناهتون
فرزند؟ من را نه مادری و نه پدری است بنویس اولین یتیم عالم
محل تولد؟ بهشت پاک
اینک محل سکونت؟ زمین خاک
آن چیست که بر گرده نهاده ای؟ امانت است
قدت؟ روزی چنان بلند که همسایه ی خدا ، اینک به قدر سایه بختم به روی زمین
اعضای خانواده ات؟ حوای خوب و پاک، قابیل خشمناک، هابیل زیر خاک
روز تولد؟ در روز جمعه ای، به گمانم که روز عشق
رنگت؟ اینک فقط سیاه ز شرم چنان گناه
چشمت؟ رنگی به رنگ بارش باران که ببارد ز آسمان
وزنت؟ نه آنچنان سبک که پرم در هوای دوست، نه آنچنان وزین که نشینم بر این زمین
جنست؟ نیمی مرا ز خاک، نیم دیگر خدا
شغلت؟ در کار کشت امیدم به روی خاک
شاکی تو؟ خدا
نام وکیل؟ آن هم فقط خدا
جرمت؟ یک سیب از درخت وسوسه.
تنها همین؟ همین!!!
حکمت؟ تبعید در زمین
همدست در گناه؟ حوای آشنا
ترسیده ای؟ کمی
ز چه؟ که شوم من اسیر خاک
آیا کسی به ملاقاتت آماده؟ آری،گاهی فقط خدا
داری گلایه ای؟ نه... ولی
ولی که چه؟ حکمی چنین آن هم به یک گناه؟!
دلتنگ شده ای؟ زیاد
برای که؟ خدا
آورده ای سند؟ بلی
چه؟ دو قطره اشک...
داری تو ضامنی؟ بلی، تنها کسم خدا...!!!
در آخرین دفاع؟ می خوانمش چنان که اجابت کند "دعا "
